Douglas Coupland

Door het literair tijdschrift Zoetermeer, is al lang weer ter ziele, ben ik in contact gekomen met de schrijver Douglas Coupland. De schrijver, geboren in 1960, is een cultschrijver en zijn boeken lezen is te weten komen wat in is en wat hopeloos uit.
Zelf vind ik dat Coupland daarmee behoorlijk  tekort gedaan wordt.
In de boekhandel, in een stadje in de buurt, werd op mijn vraag naar een boek van hem gezegd: dat lezen de mensen hier niet. Ook een collega, docent Engels, had nog nooit van hem gehoord.
Trouwens ik kom geen mensen tegen, ontmoet er ook niet zoveel, die iets van hem gelezen hebben.
Het boek Eleanor Rigby heb ik net gelezen.
Dit verhaal gaat over Liz, een ietwat treurige, gedeprimeerde en eenzame vrouw van middelbare leeftijd. In zijn andere boeken gaat het veel over eenzaamheid, mensen, die in de wereld die barst van de sociale contacten, niet helemaal in die wereld passen.
Soms omdat ze zo zijn en soms door de gebeurtenissen die ze hebben meegemaakt.
Twee van zijn boeken, Microslaven en JPod, gaan over computerprogrammeurs, nerds dus. Deze nerds blijken menselijke behoeftes te hebben, zoals behoefte aan warmte en liefde. Hun vermogen om dat buiten hun wereld te vinden is te beperkt. Toch is hun leven niet beperkt en saai, en is er leven naast het werk.
Het boek Generatie X, het werk dat hem bekend maakte, vertelt over een drietal twintigers die het nut van carrière maken niet inzien en zich vermaken en leven, letterlijk, leven aan de rand van de consumptiemaatschappij in Las Vegas.
Leven na God heeft mij ontroerd. Vooral het gedeelte waarin een man zijn dochtertje weer terug brengt naar zijn ex. De korte observaties, lijken wel blogs, die hij maakt tijdens de lange tocht zijn heel bijzonder.
Het boek wat ik, tot nu toe, het beste vind is Hé Nostradamus. Dit gaat over een middelbare scholier die een bijzonder traumatische ervaring meemaakt. Hoe mensen, en hijzelf, met die ervaring omgaan. Het verloop van de rest van zijn leven dat niet los te maken is van deze ervaring. Zelfs na zijn verdwijning kunnen de achtergeblevenen niet om hem heen.

Al de eenzame en soms wat gemankeerde mensen hebben voor zichzelf een waardevol leven en zijn in staat om lastige situaties het hoofd te bieden.
Als ik een thema in al zijn boeken kan ontdekken is het wel: Mensen, de wereld is niet best maar het is best te leven als we lief zijn voor elkaar.

De foto is gemaakt in Vaison la Romaine. Rechts schuin onder de maan is Venus te zien.

4 gedachtes over “Douglas Coupland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s