De eerste maanden in Nederland

(de huidige brug van Beukersluis, foto prov. Overijssel)

De eerste herinnering, terug in Nederland, is Beukersluis. Voor de watersportliefhebbers waarschijnlijk bekend, maar voor alle anderen, Beukersluis is een sluis tussen Zwartsluis en de Beulakerwijde.

Mijn opa is daar sluis en brugwachter. We wonen bij hen in huis in afwachting van een woning in Zwolle. Mijn vader heeft zijn baan bij de provincie Overijssel, die hij voor zijn vertrek naar de Oost had, weer terug gekregen.
Het gebeuren in de sluis vind ik erg interessant.
De kleine vrachtschepen worden geduwd of getrokken door een sleepbootje. Andere hebben in het gangboord een klein motortje met daaraan een lange schroefas die in het water steekt. Veel gepuf en gepruttel en geen echte gemotoriseerde schepen. De sluis is ook maar klein, de schepen passen er net in.
Aan de andere kant van de sluis is een moerasbos met daarin een eendenkooi. Op een middag ga ik met twee, nog ongetrouwde tantes van mij, met een roeiboot naar het moerasbos om bramen te plukken. Ze hebben mij een overal aangetrokken, mouwen en pijpen opgerold en krijg klompen aan.
Ik pluk maar weinig bramen en eet er ook niet veel, ze zitten veel te hoog. Wel blijf ik voortdurend aan de doornen haken en krijg ik schrammen op mijn handen.
Ik voelde me toen voor het eerst eenzaam en ontheemd, een gevoel dat ik nog dikwijls heb.

In oktober krijgen wij een bovenwoning in de Rhijnvis Feith laan in Zwolle, tegenover het (oude) Sophiaziekenhuis. Door de grote woningnood in Nederland worden mensen, die woonruimte over hebben, verplicht mensen in huis te nemen. Ik ga dan ook weer naar school, de Elout van Soeterwoudeschool, een gereformeerde school aan de Wipstrikkerallee. Bij de herinnering aan het naar school gaan hoort ook weer een liedje:

Hannes loopt op klompen
Zimpe zampe zompe
Door de plassen dat het spat
Broek en kousen worden nat
Moeder roept: Hannes laat het hoor
Hannes trapt maar dapper door
Hij laat zich niet lompen

Als mijn zus en ik naar school gaan, in het herfstige Nederland, hebben wij veel plezier om in de plassen te stampen en onze ouders, die de natte schoenen niet echt droog krijgen, komen dan met dit liedje.

Mijn vader is naarstig op zoek naar een eigen woning, de relatie met de verhuurders is niet echt optimaal. In de Pierik worden nieuwe woningen gebouwd door een socialistische woningbouw vereniging. Mijn ouders zijn niet lid van deze vereniging, ze zijn gereformeerd en het socialisme hoort daar niet bij, dus is daar geen woning voor ons beschikbaar.

Hij wil wel iets anders, maar kan dat niet krijgen, dus zoals gewoonlijk stuurt hij al zijn belangrijke relaties er op af en weet mijn vader te krijgen wat hij wil.

Wij gaan dus verhuizen naar de Wethouder Lansinkstraat.

2 gedachtes over “De eerste maanden in Nederland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s