Radio verbouwen op zondagmiddag.

In de herfst en winter van 1954 is mijn vader bezig de radio uit elkaar te halen.
De soldeerbout sist tegen het tin van het soldeer en ik vind het lekker ruiken.
Elke zondagmiddag ligt de radio gedeeltelijk uit elkaar, op een krant. Weerstanden, spoelen, condensatoren en radiobuizen liggen op tafel.
Mijn vader doet van alles, soldeert los en weer vast, blaast om het pas gesoldeerde sneller af te koelen.
Het doel is de radio om te bouwen tot een kortegolf radio.

Ik zit er met mijn neus bovenop. Vraag van alles. Wil weten wat een weerstand doet, condensator enz..Mijn vader loopt naar de kast en pakt een dun boek eruit.
Zoo werkt de radio door E. Aisberg.

Telkens kijk ik in het boek en lees het. Ik kom niet veel verder.
Ik blijf vragen maar mijn vader blijft verwijzen naar het boek.
Hij heeft het ook daarmee geleerd.
Ik heb geen soldeerbout, geen weerstanden, condensatoren. En ik mag ook niet aan zijn soldeerbout en andere spullen komen.

Het boek heb ik nog steeds. Mijn vader was twintig toen hij in het boek begon, ik was net negen.
Als ik erin blader en lees, begrijp ik nu wel wat er staat, mag ook wel als je het vak natuurkunde geeft.
Toch wil ik niet iets zelf maken, nu nog niet. Het staat me nog steeds tegen.
Maar soldeer vind ik nog steeds lekker ruiken.

In een ander blog (Damegambiet op zondagmorgen) heb ik al eerder vertelt hoe mijn vader met weetgierige kinderen omging.
Toch zijn mijn herinneringen aan hem niet alleen kommer en kwel.
Met heel veel plezier denk ik terug aan de wandelingen en fietstochten door de natuur.
’s Avonds als de anderen naar bed moesten, mocht ik mee vissen bij de brug over het Almelooskanaal bij Wythem.
Hij heeft me laten zien hoe mooi de natuur is, en wat er zoal groeit en bloeit.

7 gedachtes over “Radio verbouwen op zondagmiddag.

  1. Mooi beschreven, en…goed die nuanceringen, mensen zijn meestal niet zwart-wit.
    En die geur van soldeer…heerlijk, nou en of! :)Reactie is geredigeerd

  2. Ik heb nog de ‘Wim van Bussel-bijbel’, voor ons als jongens spannend leesvoer.
    Hele zaterdagen en zondagen samen met mijn broer spannende dingen in elkaar solderen…of gewoon kijken hoe veel stroom een weerstandje kon hebben tot hij van ellende smolt, haha! 🙂

  3. aardig om te lezen; dat boek komt me vaag bekend voor; ik zat ook wel eens met radiolampen en condensatoren te knoeien; erg succesvol was ik niet; het eerste radiootje waar ik mee bezig ging was een kristal ontvanger

  4. best raar dat veel volwassenen aan kinderen geen dingen uit kunnen en/of willen leggen… of het alleen maar op hùn manier uit willen leggen, in plaats van op de vragen van het kind in te gaan… net of ze bang zijn dat er een vraag zou kunnen komen waar ze géén antwoord op weten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s