De verhuizing

De eerste tekenen van een, opkomst zijnde, verhuizing waren er al in het najaar van 1954.
De radio werd verbouwd. Deze werd, naast middengolf ontvangst, geschikt gemaakt voor de korte golf.
Nadat deze klus achter de rug was werd een zware figuurzaagmachine gebouwd.
Er kwamen platen multiplex thuis en rollen meubelbekleding , rode en roomwitte skai.
Mijn vader maakte een bankstel. Deze bestond uit 5 stoelen, die door middel van vleugelmoeren aan elkaar bevestigd konden worden, en zo allerlei combinaties mogelijk maakten.
Vervolgens werden er vitrage en gordijnroeden gekocht. Van de gordijnroeden werden ingenieuze staketsels gemaakt, waarover, een van het vitrage vervaardigde, klamboe heen gehangen kon worden. In de poten van onze bedden werden gaten geboord waarin het staketsel geplaatst kon worden.

Ik kan me niet herinneren wanneer het voor mij duidelijk was dat we weer gingen verhuizen, en weer terug gingen naar de tropen. Bij al de hier boven beschreven werkzaamheden herinner ik me niet dat die te maken hadden met de verhuizing.

Het begint pas als er begin mei 1955 een grote kist voor ons huis geplaatst wordt. In deze kist moet de huisraad verpakt worden, die naar Nieuw Guinea verscheept wordt. De inhoud van de kist is 4 kubieke meter. Dan is het mij duidelijk waarom mijn vader het nieuwe bankstel gemaakt heeft. De poten van het bankstel kunnen losgeschroefd worden van de zittingen en rugleuningen en die zijn weer bakken waar van alles ingepakt kan worden.
De verscheping van de kist, naar Nieuw Guinea, duurt drie maanden en wordt twee maanden voor ons daadwerkelijke verhuizing al verstuurd.

Dus als de kist verschijnt trekken we in het huis van mijn opa en oma, die bij ons in de buurt wonen, een paar straten verderop. Mijn opa en oma trekken bij een tante in, die ook vlakbij woont. Het huis is kleiner dan waar we eerst woonden, allemaal een beetje krap.
De geestelijke gezondheid van mijn moeder is beter, althans ik kan me niet herinneren dat er ruzies thuis waren.

Begin juli, een paar dagen na de verjaardag van mijn broertje, gaan we werkelijk weg.
In Zwolle stappen we, met al onze koffers, op de trein, richting Amsterdam.

5 gedachtes over “De verhuizing

  1. Kun je je nog herinneren hoe jíj je voelde onder het weer gaan verhuizen, toen je eenmaal begreep dat dat voor de deur stond? Vond je spannend? Wilde je wel weer weg van school, opa en oma etc.? Of nam je het gewoon zoals het ging en dacht je er verder niet over na?
    Hartelijke groet, Coby

  2. @Coby: De dag van vertrek was wel spannend. Maar moet het verder genomen hebben zoals het is, was ook de gewone manier van mij.
    @Rommert: soms ook duwen
    @Bart: Zo is dat, en nu maar wachten op wat komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s