Pompen en weg wezen!

Een paar honderd meter achter ons huis begon het bos. Normaal kwamen we daar niet. Het was vrij ondoordringbaar en wie weet zaten er wel gevaarlijke slangen. We liepen wel eens langs de rand maar er was niet veel te zien. Geen interesse voor het bos, langs de vloedlijn, de zee begon 300 meter voor ons huis, was veel meer te beleven.

Ook de bouwput van de sleephelling die er gebouwd werd had mijn belangstelling. Dag en nacht werden grote hoeveelheden water vanuit de bouwput de zee ingepompt. Ze waren er al maanden mee bezig en er kwam geen eind aan, er stond voortdurend veel water in de bouwput. Het werk aan de sleephelling liep hierdoor veel vertraging op.
Het water dat de zee ingepompt werd was zout, hoewel niet zo zout als de zee zelf.
Dit probleem was een discussie tussen mijn vader en zijn baas. Wat was de oorzaak van de blijvende waterstroom. Was het kwel, zoals mijn vader dacht, of werd er water onder Sanggeng, daar woonden wij, weg gepompt, zoals de baas van mijn vader dacht.
De grond van Sanggeng bestond uit karang, oud materiaal van een rif, fijn geperst koraal, en erg waterdoorlatend.

Als de baas van mijn vader gelijk had zou het drinkwater voor Manokwari gevaar lopen.
Er werd besloten een boring uit te voeren in het bos achter ons huis.
Een grote bulldozer reed het bos is en duwde, reed, alles omver. De grote bomen werden gekapt, en er werd geboord.
Nu konden wij het bos in. Dat daar niet veel viel te beleven hadden we behoorlijk mis. Er waren allerlei spannende voorwerpen in dat bos. Japanse kanonnen en helmen uit de oorlog van 1942 tot 1945. Een aantal van die helmen bevatten zelfs kogelgaten. Verder nog oude rantsoenblikken en ander snuisterijen. Ook vonden wij gekleurde glazen kralen, rood, groen en blauw.

Manokwari was voor 1945 de hoofdstad van Nederlands Nieuw Guinea, en de japanners verwachtten daar de grote aanval van de Amerikanen. Sanggeng lag gunstig want vanuit die positie overzag je de gehele Dorebaai en was er genoeg ruimte om over de landtong, waarop Manokwari lag, heen te schieten.

In de Vogelkop, en de omgeving van Manokwari, is er tijdens de oorlog veel verzet van een aantal Nederlandse militairen, die de jungle waren ingetrokken, in samenwerking van de plaatselijke bevolking. De Japanners probeerden de Papoea’s te kopen met behulp van de kralen en van kaurischelpen. Kaurischelpen waren het betaalmiddel tot diep in het hart van Nieuw Guinea. Jammer genoeg was de kaurischelp die de Japanners mee brachten van een verkeerd soort, en in de kralen was de plaatselijke bevolking ook niet gesteld.

Bij de boring werd brak water gevonden. Nu was nog niet duidelijk wie er gelijk had.

Het probleem werd een conflict tussen mijn vader en zijn baas.
Ik weet niet wie er gelijk had, ja mijn vader beweert natuurlijk dat hij het was.
Wie het ook was, doet er niet toe, het gevolg van dit conflict was dat we konden verhuizen.
Mijn vader werd overgeplaatst naar Hollandia.
De kist die 7 maanden geleden was uitgepakt, en als speelhuis achter ons huis stond, kon weer worden ingepakt.

De sleephelling is uiteindelijk toch gerealiseerd.

De bedoeling was om kleinere kustschepen en fregratten op de helling te brengen voor onderhoud.
Veel schepen zijn er niet op de helling geweest en van de marine in totaal maar één fregat. Na de overdracht van Nieuw Guinea aan Indonesië in 1962, is de sleephelling enigszins in verval geraakt,

 

6 gedachtes over “Pompen en weg wezen!

  1. ik heb (via je infoblok) ook even in je oude bijdragen zitten bladeren; eigenlijk ben je lang in de tropen geweest en als kind ook enorm vaak verhuisd…

  2. Heel boeiend. En die kaurischelpen zijn prachtig. Ik spaarde vroeger de benzinetank-schelpen en daar zaten ze bij. Ze zijn prachtig glad en gekleurd. Precies zoals in jouw afbeelding! Ik ben gelijk gaan zoeken op internet en inderdaad… ze zijn zelfs in Domburg gevonden omdat daar voor de kust een VOC schip is gezonken. Dank en ik heb weer wat uit te zoeken…. 😉

  3. @Maria: Ik ben in totaal 8 jaar in de tropen geweest. Wat de verhuizingen betreft er volgen nog heel wat meer.
    @Marsjan: Graag gedaan, en jij ook bedankt voor het bezoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s