Het wordt er niet beter op (2)

Na de opleiding in Port Morsbey wordt mijn vader op pad (tournee) gestuurd naar allerlei plaatsen zoals de Baliemvallei, de Wisselmeren, Tanah Merah (dit betekent rode grond) en hier is het interneringskamp van Soekarno geweest en ga zo maar door.

Hij is meer weg dan thuis. En dat bevalt mijn moeder helemaal niet.
Zo nu en dan is mijn vader een paar weken thuis om vervolgens weer voor een maand de binnenlanden in te gaan.
Thuis komt hij met allerlei fantastische verhalen over zijn tochten door de bergen en de bush, en hij kan mooi vertellen.
Voordat ik ooit de verhalen van Springer- Zaken overzee- las over de Baliemvallei, kende ik al heel het gebeuren in die streek. De rituele oorlogsvoeringen, de moorden en de handel in vrouwen en varkens.

Hieronder wat foto’s van diverse tochten, met mijn vaders eigen onderschrift.




Eens kwam hij thuis met een groot stuk varken dat hij van de inlandse bevolking gekregen had, het beste van het beste. Ja, volgens mijn vader dan. Het was voornamelijk het spek, voor de papoea’s misschien het beste maar wij vonden het walgelijk. Het was al gesmoord en rook nog naar houtvuur. Wekenlang hebben we dat vette spek moeten eten, vette glibberige stukken spek, klodders noemde ik die, en moest er van kokhalzen.

Als mijn vader op tournee is horen we vrijwel niets van hem is dan geen radiocontact. Alleen als hij bij een bestuurspost is kan mijn moeder hem spreken en dan alleen via de radiotelefoon. Iedereen weet op welke frequentie die zit en zo luistert dan ook iedereen mee wat mijn ouders elkaar hebben te vertellen.
Het gaat dan ook niet goed met mijn moeder. Voor de omgeving, de buurt en wij, is het, zacht gezegd, niet plezierig.
Doordat de controle op ons weg valt schooien we de buurt af. Wij worden een vrijgevochten stelletje kinderen. Mijn broertje steekt zelfs een stukje bos in de fik, ik was erbij, het begon onschuldig, maar we waren niet in staat het vuurtje te blussen. We zijn snel naar huis gerend.

Dat verandert ieder keer weer als mijn vader thuis is.
Vaak krijgen we dan nog straf voor zaken die in de tijd dat hij weg geweest is zijn gebeurd.
Bij één van die thuiskomsten heb ik mijn laatste pak slaag gehad, hij sloeg hard op mijn billen en ik gaf geen kik. Mijn moeder staat erbij te kijken en zegt na een tijdje ….. stop ermee, je slaat hem nog dood.
Toch had mijn vader ook wel zorg. Ik had eens een lelijke steenpuist boven op mijn dijbeen, waar de rand van mijn korte broek zat. Niks dokter en antibiotica, gewoon om de 6 uur een steriel gaasje met oude jenever er op. Bijten dat dat deed, maar in geen tijd was de puist verdwenen.

Maar we deden en mochten ook leuke dingen. Zo bouwden we voor ons huis, aan de overkant van de weg hutten. Die hutten maakten we van oude olievaten, drums en golfplaten, restanten door de Amerikanen achtergelaten. De wanden waren jute zakken die overgebleven waren na de laatste verhuizing van Manokwari naar Hollandia. Regelmatig sliepen we in die hutten.

Toch was het al met al geen fijne tijd daar in Hollandia.

Wordt vervolgd.

9 gedachtes over “Het wordt er niet beter op (2)

  1. zo een vader had ik ook…"Kom maar hier, op zo’n zweer doe je nat beschuit met een doekie!" en "O gevallen, is niet erg, dat heelt wel’als de broek maar niet kapot is, want die heelt niet meer!" En wel stoer om geen kik te geven terwijl je slaag krijgt, zo had hij geen vat meer op je.

  2. (Auto)biografieën interesseren me in het bijzonder. Dus dit graag gelezen en bekeken. Ik heb in het verleden wel gepubliceerd en nu in andere vorm mijn levensjaren. Vanmiddag 1945.

  3. @Rommert: daarom hier geplaatst.
    @Wilma: die kende ik niet. Geen vat dat was belangrijk.
    @Klaverblad: Mijn geboortejaar, ik kom kijken.
    @Coby: bedankt voor compliment.

  4. Een veelzeggende titel….
    Maar gelukkig was het ook een avontuurlijke tijd.
    Je hebt er in ieder geval ook je liefde voor de natuur aan over gehouden ;-)) Groet Linde

  5. @Linde: bedankt voor je reactie.
    @Maria: Dat deed hij zeker, was erg goed en creatief, maar sociaal gezien het tegengestelde.
    @Gala: Er komt nog meer Gala, in 1959, maar dat komt tzt. Vond het ook wel bijzonder toenik de foto’s omkeerde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s