Twee maanden Merauke

In Merauke heb ik maar twee maand gewoond, en in die twee maanden ben ik ook nog 6 weken op reis geweest. Maar daarover later.
In de maanden juli, augustus is het de droge tijd in Merauke. De wegen zijn nergens geasfalteerd en bestaan uit stoffige wasborden, je rammelt bij elke rit weer helemaal door elkaar.
Merauke ligt in het zuiden van Nieuw Guinea dicht tegen de grens met het Papua Guinea.
Het is daar plat, net als in Nederland, wat niet vreemd is want het is het deltagebied van de rivieren die het water van de bergen, midden op Nieuw Guinea, naar het zuiden afvoeren.
Veel moerassen, dus muskieten, en klei.
Het is vooral heet en er valt niet veel te doen.


De weg naar het strand

Je kunt naar het strand gaan, maar echt leuk is het daar niet. Het strand is wel zanderig, beetje grijzig van kleur, maar zwemmen kan je niet. Het water komt tot je knieën soms tot je heupen en dat kilometers ver. Verbranden dat kan je wel en dat heb ik ook gedaan, de eerste dag al, zo rood als een kreeft.

Het strand

Je kunt er wel vissen, niet met een hengel maar met een sleepnet. Een heel lang net van een dikke meter hoog. Het wordt op een 300 meter uit de kust uitgerold en wordt dan voortgetrokken in de richting van het strand. Dicht bij het strand wordt het net gesloten en wordt de vis het land opgetrokken. De vissen die ik me nog herinner waren kleine roggen (80 cm breed), met stekel, en kleine haaien.

Je kunt de karkassen van vliegtuigen bekijken die achter gebleven zijn na de oorlog, maar dan heb je het wel gehad.

Mijn broertje en zusje in de cockpit

s’ Nachts gaat de lokale bevolking op hertenjacht. Ooit heeft men hier herten naar toegebracht maar door gebrek aan grote jagers, komen nergens op Nieuw Guinea voor, is het een plaag geworden. Het jagen gaat simpel. Je neemt een truck of landrover, je zet een paar schijnwerpers er op en je neemt en geweer mee. Je rijdt de vlakte, begroeit met hoog gras, in, zet je schijnwerper aan en de herten, die verblind zijn wachten rustig af tot ze neer geschoten worden.
’s Morgens om 8 uur is er dan een hertenvleesmarkt op de steiger van de haven. Prachtige hertenbiefstukken van een kilo of drie voor 1 gulden, geen geld.

Op de traditionele Nederlandse feestdagen lijkt het net Nederland, zoals te zien aan de volgende foto’s.


Koekhappen op koninginnedag

aankomst van Sinterklaas in Merauke

Na een week in Merauke gaan mijn zus en ik met mijn vader op tournee. Zes weken met een boot het zuiden van Nieuw Guinea in. Naar de Asmat waar de koppensnellers wonen.

11 gedachtes over “Twee maanden Merauke

  1. Luuk,
    Mijn tenen krommen ongemakkelijk als een bijdrage al te persoonlijk is, hoewel ik dat bij sommigen niet heb. Ik weet ( nog) niet precies hoe dat in elkaar steekt.
    Deze aflevering is met zoveel afstand geschreven dat het bijna een opsomming wordt.
    De scene over de hertenbiefstukken is merkwaardig, maar de koppensnellers: Daar wil ik wel meer van weten;-)

  2. @Laila: Met Merauke heb ik ook niets. Van de twee maanden heb ik twee weken daar gewoond.
    Het is ook raar en afstandelijk als je na 3 jaar weer terugkomt in Niuew Guinea, na 1,5 jaar bij anderen gewoond te hebben, ineens weer weggaat op vakantie met je vader. Niks gezin niets huiselijks. Er was eigenlijk niets.
    @Dianne: die van mij zit er nog op.

  3. Ik herken wel het gevoel van Laila. Ben het met haar commentaar ook eens. Je blogs zijn lezenswaardig door de distantie. Het wordt nooit klef. Het bevat persoonlijke info en de foto’s maken het bijzonder.

  4. Je geeft aan Laila al het antwoord op een vraag die ik ook had, hoe het was om ze weer na alles terug te zien en dan weer bij hen te zijn. Ik begrijp dat gevoel van leegte heel goed, denk ik. Iets dat zo leeg is, kent ook een leegte aan woorden, heb ik vaak gedacht.
    Op tournee naar de koppensnellers….dat klinkt weird….
    Hartelijke groet, Coby

  5. Wegen als een wasbord. Dat herken ik wel. Op NoordBorneo is een weg naar de rivier. Wanneer je daar met een vaart van 100 over heen rijdt, dan heb je aan het einde van de rit slechts het vel over. De inhoud is er onderweg uitgevallen…
    De Koppensnellers waren ook in MiddenBorneo. Er zijn nog enige resten te bewonderen aldaar. Niet van de Koppen of de Snellers, maar van de levenswijze die de mensen aldaar hadden.
    De afstandelijkheid in uw verhalen, heer Luke, dat is iets waar de schrijver zelf voor kiest. Het is aan de lezer hoe die het algeheel interpreteert alswel opvat.
    Persoonlijk heb ik er geen moeite mee. Ge schrijft op een dusdanige manier dat er toch enige emotie in verwerkt is.

  6. @Coby: Alles in die tijd is onwerkelijk, je bent er net en gaat weer weg. Geen tijd om weer te wennen na die lange periode van scheiding.
    @marsjan: Bedankt voor je compliment. Ik schrijf zoals ik het beleefd heb zonder het beschrijven van de gevoelens die ik er nu bij heb.
    @Daniëlle: Bedankt voor je compliment.
    @Johannes: U bent in NoodBorneo geweest? U maakt mij nieuwsgierig.
    Zoals ik ook al bij Marsjan geschreven heb schrijf ik zoals ik me de beleving van die tijd herinner, zonder invulling van de gevoelens van later tijd.
    Die keuze is bewust gemaakt. Enerzijds omdat ik toen alles ook zo bekeek en mijn gevoelens niet veel liet spreken, anderzijds omdat het verdriet, de eenzaamheid, er wel was maar dat de beleving daarvan vaak zo persoonlijk is dat, hoe je die ook neerschrijft, de lezer niet werkelijk weet te weten komt wat het is om dit mee te maken.
    Door de afstand is het voor mij makkelijker te schrijven en voor de lezer, hij of zij moet wel voorgaande stukjes ook gelezen hebben, is er de ruimte zelf invulling te geven aan zijn of haar gevoelens bij het lezen.
    @Dank je voor het compliment, de maker van de foto’s is overigens mijn vader.
    Wat de schrijfstijl betreft, die verander ik niet. Ik schrijf zoals ik ben. Zie ook de reactie bij Johannes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s