Op tournee 5 – Kepi

Van het Tjitjakgebied varen we naar Kepi. Het gebied is een groot moeras met hier en daar wat droge stukken grond. Onderweg komen we regelmatig vast te zitten in de drijvende eilanden.

Het eten is eentonig, veel fruit is niet te koop, in het moerassige oerwoud groeit niet veel eetbaars. Dus we blijven roggebrood, kaas, rijst, uien en vlees uit blik eten. Soms een kip als die wordt aangeboden.

De krokodillenspeer die ik van mijn vader heb gekregen ligt tegen het dak van de boot. Mijn vader, die toch lang is 192 cm, heeft er geen last van, maar een medereiziger hindert die speer en op een gegeven ogenblik is het hem te veel. Hij stoot zich er tegen, vloekt, grijpt de speer, breekt hem in tweeën en gooit die overboord.

Ik ben geheel verbouwereerd en zeg niets. Mijn vader wel, hij spreekt die man aan en zorgt ervoor dat ik een nieuw stuk volkskunst krijg. In Kepi wordt die voor mij gekocht, niet echt mooi, duidelijk met een mes gesneden. Had liever de speer gehouden.

Ook in Kepi wordt het vliegveld geïnspecteerd. Dit is een wat groter vliegveld waar eventueel Dakota’s moeten kunnen landen.

Terwijl ik over het vliegveld loop wil ik een bosje gedroogd gras weg schoppen en net als ik het doen wil roept een Papoea dat ik dat niet moet doen. Hij komt dichterbij en tilt met een stok het bosje gras op en laat me zie wat er onder zit. Een kaki-ampat (betekent 4 voeten).

Het is een blauwtong hagedis, op zich niet giftig maar het zijn kadavereters en hebben daardoor lijkengif in hun bek wat dodelijk kan zijn.

Mijn vader vertelt dat de mensen die het vliegveld aanleggen koppensnellers zijn die vanwege hun daad dwangarbeid hebben. Deze mensen, zo vertelt hij, zijn een jaar of twee geleden ’s morgens naar de mis gegaan en hebben de hostie ontvangen en weer vertrokken. ’s Middags zijn ze weer terug gekeerd en hebben op de missiepost koppen gesneld.

De kerk, prachtige deuren, is bij deze actie in tact gebleven.

Ik vind dat die dwangarbeid wel mee valt, ze werken niet hard, en ze krijgen ruim te eten.

We overnachten op de boot en de volgende dag gaan we naar Badé.

9 gedachtes over “Op tournee 5 – Kepi

  1. Ik ben eens op Google Earth Nieuw Guinea gaan verkennen. Niet alles wordt helaas scherp in beeld gebracht.
    Kun je niet een kaartje van "jouw" Tjitjakregio bijvoegen?

  2. Goed dat die papoea je waarschuwde voor die hagedis. Iemand die daar leeft en opgegeroeid is, kent alle verschijnselen. Ik zou bosjes gedroogd gras ook anders gaan bekijken na zoiets.
    Hartelijke groet, Coby

  3. @Linde:Toch is die kop er niet altijd bij, bij wat ik doe.
    @Klaverblad: Bij de volgende aflevering komt een kaartje.
    @Gala: We proberen het wel beperkt te houden. Heb er wel over gedacht om info over nu van die plaatsen te geven, maar later misschien eens.
    @Coby: Doe ik, zelfs in Nederland, nog steeds.

  4. er is een hoop om aan te denken. met een stok lopen of stampen om slangen weg te jagen. Een steen altijd aan de bovenkant optillen (of lekker laten liggen).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s