Wandeling langs de kust bij Base G

Mijn oudste zus is geslaagd voor haar MULO diploma. In Hollandia zijn geen vervolgopleidingen en haar wens naar de HTS te gaan om daar weg en waterbouwkunde, civiele techniek, te gaan studeren vindt mijn vader niets. Hij heeft dat zelf gestudeerd aan de HTS, toen MTS, en laat weten dat dat een mannenberoep is en niet geschikt voor zijn dochter.
Toch moet ze wat doen, want het duurt nog een jaar voordat we weer naar Nederland teruggaan en ze daar een vervolgopleiding kan kiezen.
Ze kan een baantje krijgen op het laboratorium van de overheid op Dok II, kan ze mooi met mijn vader meerijden die ook in een van de kantoren op Dok II werkt.

Door de week werkt mijn zus en in het weekend, als ze vrij is, is er niet veel te doen.
Op een zondag stelt ze me voor een wandeling te gaan maken langs de baaien ten westen van Base G, ze heeft al eens zoiets gedaan met vrienden. Ik stem er mee in en omdat we beiden nog geen 18 zijn en geen rijbewijs hebben liften we naar Base G.
Liften is in Hollandia heel gewoon voor de jongeren, als er ruimte in de auto is laten de (blanke) mensen je nooit staan, iedereen kent iedereen en het is dus altijd vertrouwd.

We starten onze wandeling op Base G (1) en gaan in westelijke richting. De kust bestaat uit kleine baaitjes die aan weerszijden begrensd worden door rotsachtige uitstulpingen in zee.
Het is eb en we kunnen om die uitstulpingen heen lopen en soms is het gemakkelijker er over heen te lopen.

De laatste uitstulping in zee (2), waar we omheen willen, is heel steil, we wandelen op teenslippers, en dus niet te beklimmen. We gaan er om heen. Het water komt daarbij tot onze kuiten.
En komen dan in een prachtig klein baaitje, mooi wit zand, mooie schaduw over het strand en als klap op de vuurpijl een kleine waterval (3). Het water valt over een hoogte van meer dan 10 meter naar beneden. Een echt idyllisch baaitje.

We besluiten niet verder te gaan en te gaan zwemmen. Onder onze kleding hebben we onze zwemkleding aan. Voor het baaitje ligt een rif en het water is daardoor niet diep. Aan de zeezijde van het rif is het te gevaarlijk te zwemmen vanwege de sterke stroming.
Na een tijdje stelt zij voor onder de waterval te gaan staan en trekt haar badpak uit. Ze wil dat ik mee kom.
Ze loopt naakt naar de waterval maar ik ga niet mee, in dit gedoe heb ik helemaal geen zin.
Ze staat een tijdje onder de waterval en komt terug, kleedt zich helemaal aan. Het is duidelijk dat de sfeer verandert is, ze wil weer terug. Mij lijkt dat een goed idee, ook omdat er wolken komen en het harder is gaan waaien.

Als we bij de uitstulping komen (2), die waar we niet over heen kunnen, staat het water op borsthoogte en de grote golven slaan tegen de rotsen. Toch wagen we het erop. Iedere keer als er een golf komt duwen we ons tegen de rotsen en houden we ons met onze vingertoppen vast aan uitsteeksel op de rotsen. Soms houden we het niet en worden met de golven een stukje meegenomen. Voor ons gevoel duurt het meer dan een uur voordat we er om heen zijn. Onze vingertoppen bloeden en we zijn doodmoe.

Om langs andere uitstulpingen heen te lopen hebben we geen zin meer en besluiten over land terug te gaan (4).
Op het land is het warm en onze kleding droogt snel, we hebben voortdurend de slappe lach, als we elkaar vertellen wat we net hebben meegemaakt.
Bij de politieschool (5) krijgen we een lift naar Dok V, waar we wonen.

Thuis gekomen vertellen we niets van onze ervaring, niet van het ontkleden noch van het levensgevaar waaraan we bloot hebben gestaan.

Na deze wandeling ben ik nooit meer alleen met mijn zus op pad gegaan.
Mijn moeder vond dat ik dat wel moest doen, met haar naar de film of naar een feestje.
Maar dat heb ik altijd geweigerd.

12 gedachtes over “Wandeling langs de kust bij Base G

  1. Je hebt het haarfijn aangevoeld, Luuk, alle seinen gingen op rood. Door dergelijke voorvallen kan inderdaad voor altijd iets veranderen in het samenzijn en het contact. Daar heb je dan geen woorden voor en over, maar het heeft een lading die niet meer weg kan.
    Dat jullie nog heel en wel terug zijn gekomen is ook een wonder op zich. Heel mooi beshreven weer en intens stuk dit wat je deelt hier.
    Hartelijke groet, Coby

  2. Och, misschien wilde je zus wel bewonderd worden. Waarom zouden we gelijk van het ergste uitgaan? Wel goed dat jij je plaats wist.
    Maar ook kei gevaarlijk zo’n inham…als het eerder vloed was geworden? Ik zou ook niks gezegt hebben thuis.

  3. Ronald; 25-05-2008.
    De baai waar jij over verteld, noemden wij " het tweede strandje" en heet tegenwoordig ook Pasir dua.
    Ik heb aan het strand van Base G gewoond,in de jaren 50/60, mijn vader had er een restaurant, vandaar dat ik weet waar je het over hebt.
    Ik ben zelf ook op dit strand geweest, de laatste keer was 2004.

  4. Hallo Luuk,

    Ik (bandung 9-5-1942) kwam je deze week tegen op zoek naar Base G Hollandia, wat een boeiende kijk om wat je al zo meemaakte. Met mijn vader en moeder kwam ik in augustus 1950 met de KPM schuit “Blitar” in Sorong aan. In Hollandia was ik van juli 1953 tot juli 1960 (na eindexamen HBS-B). Wij woonden al die tijd op het terrein van de Politieschool in Base G. Je begrijpt dat je belevenissen 1945-1962 voor mij erg herkenbaar zijn. Graag zou ik meer willen weten over je riskante tocht langs de stranden van Base G, want ik en die route uit eigen ondervinding.
    Groet, Ruud Schmidt
    P.S. Morgen vertrek ik naar de Hoge Alpen om er bergwndelingen te maken. Zondag 7 augustus hoop ik fit weer terug te zijn in Breda

  5. Hallo Luuk,

    Ik (bandung 9-5-1942) kwam je deze week tegen op zoek naar Base G Hollandia, wat een boeiende kijk om wat je al zo meemaakte. Met mijn vader en moeder kwam ik in augustus 1950 met de KPM schuit “Blitar” in Sorong aan. In Hollandia was ik van juli 1953 tot juli 1960 (na eindexamen HBS-B). Wij woonden al die tijd op het terrein van de Politieschool in Base G. Je begrijpt dat je belevenissen 1945-1962 voor mij erg herkenbaar zijn. Graag zou ik meer willen weten over je riskante tocht langs de stranden van Base G, want ik en die route uit eigen ondervinding.
    Groet, Ruud Schmidt
    P.S. Morgen vertrek ik naar de Hoge Alpen om er bergwndelingen te maken. Zondag 7 augustus hoop ik fit weer terug te zijn in Breda

    • Ik zou eigenlijk niet weten wat ik meer daarover te vertellen was, allen het einde langs de rotsen was riskant door opkomende vloe en de wind die aanwakkerde,
      Groet Luuk

    • Ik zou eigenlijk niet weten wat ik meer daarover te vertellen was, allen het einde langs de rotsen was riskant door opkomende vloed en de wind die aanwakkerde,
      Groet Luuk

  6. Dag Luuk,

    Volgens mij is de wandeling niet gegaan langs de Base G zijde van kaap soeadja (tanjung suaja) (een ommetje naar de humbolt baai). Het Base G strand eindigt aan de voet van de heuvel (ook genaamd Jaqueline de bokkepoot).
    Groet Ruud

    • Beste Ruud, de wandeling is gemaakt zoals ik beschreven heb. Zover ik weet was ik erbij. Bekijk de kaart maar of bekijk die maar op Google Maps.

      Groet Luuk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s