Voorbij

Begin juli 1962 breekt voor ons de drie jaarlijkse verlofperiode aan. Mijn vader heeft recht op een half jaar verlof in Nederland.
Mijn moeder en mijn twee jongste zusjes zijn sinds maart al in Nederland.
Een paar dagen voor we zullen vertrekken arriveert een kist, inhoud 3 kubieke meter, bij ons huis. Dan horen wij dat mijn moeder en wij, de kinderen, na de verlof periode niet meer terug zullen gaan en in Nederland zullen blijven.
De laatste drie jaar van zijn contract zal mijn vader alleen uitdienen in Nieuw Guinea. Wel zullen wij over twee jaar een vakantie in Nieuw Guinea kunnen doorbrengen.

Tijd voor afscheid, van school, huis en omgeving is er niet. De kist moet worden ingepakt, alle persoonlijke dingen gaan de kist in, alleen het meest noodzakelijke blijft achter voor mijn vaders terug keer.

De Bijzondere HBS, foto van www.kotabaroe.nl


Ons huis


Omgeving, het Sentanimeer

Het is onwezenlijk dat dit allemaal zomaar gebeurt, besef dat je niet meer terugkomt is er eigenlijk niet.
Het gebeurt gewoon.

Dan vertrekken we naar Biak, vandaar zullen we naar Tokyo vliegen.
We gaan een wereldreis maken. Na Tokyo zullen we in ieder geval Hongkong en Bangkok bezoeken, verder nog een aantal plaatsen in Europa.
In Biak krijgen we te horen dat de Nederlandse regering Nieuw Guinea zal overdragen aan de Verenigde Naties, waarna voor Nieuw Guinea de UNTEA periode zal aanbreken.
We zullen dus nooit meer naar Nieuw Guinea terug gaan.
Onze tropentijd is dus voorbij.

Niemand van ons gezin is ooit meer terug geweest.
Mijn vader kreeg nog wel de aanbieding zijn contract vol te maken bij de UNTEA of in Suriname, maar dat wilde hij niet.

Ik ben dus ook nooit meer terug geweest. Er is altijd wel iets in mij dat verlangt naar de tropen, Nieuw Guinea. De warmte, de geuren, de ongedwongen manier van leven, dat alles heb ik altijd wel gemist. Maar wat vind je terug?
Indonesië heeft met zijn migratie politiek de wereld daar behoorlijk veranderd, Nieuw Guinea is veranderd. Ik ben veranderd.
Iedereen vindt het leuk om de oude plekken uit zijn jeugd terug te zien en aan anderen te laten zien. Maar als dat de reden is om weer eens terug te gaan, kan ik het geld wel beter gebruiken, daarbij kleven aan die periode ook andere herinneringen zoals beschreven in de blogs hiervoor.
Alle herinneringen aan Nieuw Guinea zijn niet door de tijd verzacht en roze gekleurd.

9 gedachtes over “Voorbij

  1. Ik vond in al je bijdragen over Hollandia inderdaad ergens iets van weemoed zitten. Maar er is ook genoeg gepasseerd dat je realisme rechtvaardigt. Volg je graag in hoe het nu weer verder gaat.
    Hartelijke groet, Coby

  2. Ik dacht nooit meer in Indonesie te zullen komen en ben er nu toch sinds eergisteren.
    Meteen al door een hoosbui doorweekt in Blok M, Jakarta.
    Ik zie deze bijdragen voor het eerst. Ik was in 2001/2 twee keer in West papua, voormalig Nieuw Guinea, heb er foto’s van, helaas niet digitaal.
    Nog steeds geen autonomie daar, na het vertrek van Nederland en het verraad van de VN.

  3. Kan me voorstellen dat je er (geen behoefte) meer aan had om heen te gaan. Er zal teveel veranderd zijn. Dat heb ik ook wel met Kaapstad, hoewel ik er maar twee jaar gewoond heb. Meestal geeft een terugkeer meer vervreemding.
    Een mooie serie afgesloten.
    Nu verder in NL.
    Blijf je volgen (als interactie ook blijft plaatsvinden).
    Aanbevolen!

  4. Luuk het was een indrukwekkende serie,
    ik kan me voorstellen dat er veel redenen zijn om nooit terug te gaan, maar toch, die natuur?
    En om je serie echt daar in dat land af te sluiten, met foto’s van nu?

  5. Mooie bijdrage. Inderdaad. Mee eens: Je zult niet(s) terugvinden wat je in gedachten hebt over "vroeger/je jeugd". Ook is "politiek" ongrijpbaar en onbegrijpelijk, maar vooral "smerig", vind ik. 🙂

  6. Nog steeds heb ik niet alles van je serie gelezen, maar al wel heel veel. Ik heb ervan genoten en ook van de foto’s. En het is waar, als je terug gaat is dat nooit hetzelfde. Niets staat stil en hoe minimaal ook, alles is aan verandering onderhevig!
    Bedankt voor de inkijk in je jeugd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s