Verstrikt in het net

De aardbeien worden weer rood en ze smaken heerlijk.
Dat vindt niet alleen ik, maar vinden ook de vogels.
Er is, zoals in de winter, geen schaarste in het voedselaanbod voor de vogels.
Daarom, ik gun de vogels best een lekker maaltje, wil ik voorlopig de aardbeien voor mezelf houden.
Tegen de vogels zeggen dat ik niet wil dat ze van mijn aardbeien snoepen heeft geen zin.
Je moet ze beletten bij de aardbeien te komen.
Ik heb daarom een constructie gemaakt zodat ik een net over het aardbeien net heen kan leggen.
Dat moet je niet vlak over de aardbeien heen leggen want dan zien de vogels het niet goed en raken ze verstrikt in het net.

Het vervelende is dat ik nu ook niet zo bij mijn aardbeien kan komen.
Ik moet het net wegslaan en er onder kruipen, maar ik moet wat voor mijn zomerkoninkjes bezit wat over hebben.

Zaterdagmiddag, ik had vrijdagavond aardbeien geplukt, liep ik naar de moestuin en bedacht ineens dat ik de avond ervoor het net over de aardbeien niet weer netjes had dicht gedaan.
Als er maar geen vogel in verstrikt is geraakt dacht ik.

De lezer van het blog begrijpt het al, er moet wat aan de hand zijn.
Dat was er ook, inderdaad zat er een vogel verstrikt in het net.
Ik had allerlei vogels verwacht, merel, lijster, spreeuw of mus.
Maar geen van die “gewone” vogels was het.

Op enige afstand zag ik in het net, tussen de aardbeiplanten een rood kapje.
Een groene specht was mijn eerste gedachte, want die scharrelt graag op de grond.
Maar tot mijn verbazing, dichtbij gekomen, zag ik dat het een bonte specht was.
Wat doet die tussen mijn aardbeien, die hoort in het dode hout naar insecten te zoeken.

Heel zelfzuchtig, heb ik eerst een foto gemaakt, alvorens het arme dier uit zijn benarde positie te bevrijden.
De specht had zich heel goed in de nesten, of beter nog de netten, gewerkt.
Om zijn kopje, om zijn staart, om zijn pootjes, overal was net.
Er zat maar één ding op, het net kapot knippen.
Ik heb zoiets al eerder aan de hand gehad, al was het toen een merel, dus naast het fototoestel was er ook een schaar aanwezig.
Het los knippen ging niet zo makkelijk, daarbij werkte de specht ook niet echt mee.
Met zijn puntige snavel op mijn hand hakkend alsof onder mijn huid lekker beestjes zaten.
Maar ach wat stelt, in dit geval, mijn lijden voor ten opzichte van de specht.

Eenmaal bevrijdt wilde ik gebruik maken van zijn of haar dankbaarheid en heb nog wat foto’s van hem of haar gemaakt.

In een boom niet ver van de moestuin vandaan volgde een andere bonte specht de gebeurtenis.
Nadat de gevangen specht was losgelaten vloog de ander hem ijlings na.
Daarna het dier losgelaten

6 gedachtes over “Verstrikt in het net

  1. Mooi avontuur! Een sufferd adviseerde mij ooit om kleefband aan mijn buitentrap te plakken om pissebedden tegen te houden. ’s Avonds zaten er drie kleine koolmezen vastgeplakt. Een vreselijk klusje om ze los te krijgen. Met de pissebedden gaat het goed…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s