Verbazing

De teerling is geworpen. Wij, de kiezers, hebben besloten hoe het er in politiek Nederland uit gaat zien.
Tenminste dat moet ik geloven volgens de politiek en de analisten daarvan.
Voordat het zover was hebben de politici ons voorgehouden waarom wij moesten kiezen voor de keuze die zij gemaakt hebben.
Geen van die keuzes was de mijne, wat ook niet zo gek is omdat ik alleen mezelf vertegenwoordig en zij, volgens hun keuze, grote delen van de Nederlandse bevolking.
Dat mijn keuze niet hoeft te gelden voor de rest van de Nederlandse bevolking, en ook niet goed hoeft te zijn voor die rest, weet ik maar al te goed.
Daarom blijft het me elke keer weer verbazen dat de politici zo goed weten wat wel goed is voor ons, wij de Nederlandse bevolking.
Als ik ga stemmen, een keuze ga maken uit al die overtuigingen die eigenlijk niet de mijne zijn, ben ik me er bewust van dat ik eigenlijk niet stem maar ga gokken.
Ik doe een gok in de hoop dat er iets redelijks uitkomt, want de kans dat een van die overtuigingen een absolute meerderheid krijgt is vrijwel nihil.
Nu maar afwachten wat onze gok oplevert want daarin hebben we geen stem.

Het zal wel duidelijk zijn dat politiek niet iets is waar ik me bijster bij thuis voel.
Ik ben een individualist met heel sociale trekjes, dat wel. Maar het grote groepsdenken dat is niet iets voor mij.
De plaats waar ik me wel op mijn plaats voel is de natuur, wat natuurlijk een weids begrip is.
Want wij mensen zijn ook deel van de natuur, we zijn daaruit voortgekomen en dus een onderdeel ervan.
We staan er niet boven maar zijn er deel van. Dat deel van de natuur het sociale, de politiek, de economie, waar ik wel afhankelijk van ben, is niet de plaats waar ik me, als individualist, bij thuis voel.
Met de natuur waar ik mezelf bij thuis voel bedoel ik dan ook de flora en fauna in weidse zin. Dat gaat van klein stadstuintje tot de weidsheid van grote lege ruimten en de overweldigende gebergten.
De sociale gemeenschappen, de politiek, de economie verbazen me niet. Elk voorval, gebeurtenis in deze categorieën hebben te maken met de menselijke natuur, die mij ook niet vreemd is.
In die andere natuur, waar ik me thuis voel, kan ik me steeds weer verbazen, ook al herhaald die zich ieder jaar weer. Toch zijn de indrukken die deze me opleveren steeds weer nieuw.
Zoals de gele bloem van de gele plomp die ik tijdens een wandeling zag.
Zo vaak gezien en nu ineens verbazing over de schoonheid van wat ik zag.

Een gedachte over “Verbazing

  1. Leuk beschreven, Luuk, gokken is het. Ik zag in gedachten de vier rijen logo’tjes al draaien.
    Het vreemdst van de hele vertoning is, dat mensen massaal (strategisch) op de ene partij stemmen, om de andere niet te krijgen en dat wij ze , dankzij hen, nu allebei krijgen. 😦 .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s