Aan de overkant

Ze, de twee jonge koeien, lijken niet ver weg te zijn, even door het gras met wilde peen heen en dan ben je er. Zo gepiept.

Maar de werkelijkheid is anders. Achter het gras met wilde peen gaat het omlaag, talud af naar de oever van de IJssel. Dan de IJssel over, die nu tamelijk breed is omdat het water nog redelijk hoog staat, vervolgens weer even omhoog om in de smalle uiterwaard aan de overkant te komen.

Op de foto hieronder is de IJssel te zien, maar nog zie je niet wat de werkelijke afstand is, het water lijkt niet breed. Dat is het wonder van een tele-zoom lens. De gebruikte lens zoomt tussen 70 en 300 mm op een afstand van 1,5 meter tot oneindig.

De foto’s zijn aan de IJssel bij Gorssel genomen.

Langs de IJssel

Na het hoge water een wandeling gemaakt stroomopwaarts langs de IJssel bij Wilp. Tot de linker foto hieronder en toen weer terug. Eigenlijk had ik het pad op de linker foto hieronder in willen gaan en een rondje willen lopen, maar voor ik dit ging proberen wist ik wel dat dit niet ging lukken, het water stond nog te hoog.

Op de foto rechtsonder kan je het afgezette slib nog op de bladeren van de dauwbraam zien liggen.

vervoer

Op de IJssel bij Eefde

Tijdens het zomerse hoge water in de IJssel natuurlijk gaan kijken, want dat is toch wel iets bijzonders, hoe hoog het water wel was. Niet zo hoog als afgelopen winter tijdens de vorst en sneeuwperiode, maar toch hoog genoeg om de uiterwaarden geheel onder water te zetten.

Tijdens het hoge water was het verboden voor de pleziervaart om op de IJssel te varen, want er kon van alles in het troebele water ronddrijven. En dat dreef er dus ook wat weer een handig vervoermiddel was voor een aantal aalscholvers.