Verlaten

Een velaten skilift, bij de Col de la Sclucht in de Vogezen. Iets hoger en, op de foto meer naar links liggen de restaurants van de Col de la Sclucht en, dus, daar zijn ook de skiliften. Het was midden end juli en de Fransen waren op vakantie en net als in Nederland moet er dan in deze coronatijd buiten gewandeld worden. Lekker gezond en niet te dicht op elkaar, maar na de wandeling natuurlijk wel even het welverdiende hapje of drankje halen in de restaurants, die geheel gratis zorgen voor prachtige parkeerplaatsen.

Na de Col de Bonhomme en de Col de la Sclucht had ik het wel gezien die drukte daar boven in de Vogezen. Neem je niet de, op de kaart, de gele en toeristische mooie wegen maar de witte die vak parallel aan de gele lopen, is er rust en een even mooie natuur met even mooie uitzichten maar met minder of geen horeca. Wel net zo prettig, zeker met m’n campertje, toch alles aan boord.

Wat mij ook wel verbaasde dat deze skilift niet opgeruimd is, maar de kosten zullen wel hoger zijn dan de opbrengst van het oud ijzer, en daarbij moet je niet vergeten wat er aan CO2 geproduceerd wordt bij het verwijderen van de rommel. Gewoon lekker laten staan.

Langs de IJssel

Na het hoge water een wandeling gemaakt stroomopwaarts langs de IJssel bij Wilp. Tot de linker foto hieronder en toen weer terug. Eigenlijk had ik het pad op de linker foto hieronder in willen gaan en een rondje willen lopen, maar voor ik dit ging proberen wist ik wel dat dit niet ging lukken, het water stond nog te hoog.

Op de foto rechtsonder kan je het afgezette slib nog op de bladeren van de dauwbraam zien liggen.

Hassinkbos

Eigenlijk gaat dit niet over het Hassinkbos bij Epse maar over de sequoia die daar groeit, aan de rechterkant van bovenstaande foto kan je de stam door de bladeren zien.

Een tijd terug stond ik met mijn boven buurman te praten over waar hier in de omgeving te wanddelen was, wat hij ook veelvuldig doet met zijn hond. Zo kwamen wij op het Hassinkbos bij Epse, hier niet ver vandaan, op loop afstand. Een mooi, maar klein bos met vooral grote oude beuken. Ik had daar al best wel vaak door heen gelopen maar nog nooit eerder die boom opgemerkt, waarschijnlijk buiten mijn route. In ieder geval mijn bovenbuurman vertelde dat er in dat bos ook een sequoia stond, voor mij een reden om er weer eens heen te gaan, maar ditmaal op zoek naar de sequoia. En? Ook gevonden.

Ik vond dat de boom er niet echt florissant uitzag maar de boom staat er al een tijdje en zal dat naar alle waarschijnlijkheid ook nog wel een tijdje doen.

Haaksbergerveen, een wandeling

Het was al 7 jaar geleden dat ik voor het laatst in het Haaksbergerveen was gaan wandelen en het stond wel weer op mijn verlanglijstje om dat weer eens te doen. Het is wat verder weg, een uur met de auto, en dan kom ik er niet zo toe. Wandel liever dan dat ik een eind moet rijden. Maar ja je wil ook wel eens elders wandelen, toch?

Goed, ik had fijne herinneringen aan het Haaksbergerveen, daar vooreerst een adder gezien, het lopen over de vlonder paden die echt midden in het water staan, de lavendelhei die je dan kan zien groeien en bloeien. Mooie weidse omgeving.

Uiteraard komt er dan ook een maar, een groot aantal paden is afgesloten, voor meer rust van de dieren, zoals de adder. De vlonder paden zijn afgesloten, zelfs de vlonder is verwijderd zoals op de foto te zien is, omdat het voor de bezoeker te gevaarlijk zou zijn, dit vanwege achterstallig onderhoud en gepleegde vernielingen.

Het viel me dus tegen, misschien moet ik daar wat vroeger in het jaar gaan wandelen zodat je wat meer door de bossages heen kan kijken, want ik kwam ook een kijkscherm tegen om vogels te zien zonder zelf gezien te worden, met een hoge bossages ervoor, zodat niets te zien was.

Ach niet te negatief, het is mooi wandelen en er zijn zeker mooie fietspaden die de diverse venen in dat gebied met elkaar verbinden. En, oh ja, ik heb er ook de ronde zonnedauw gezien, drosera rotundifolia, en daar ben ik erg blij mee.

Natte avond in mei

Een natte wandeling in de Ravenswaarden, mooie, dreigende lucht. Het fluitenkruid, de meidoorn en de margrieten bloeiden volop en de vochtige lucht was vol van de geur van de meidoorn.

Op een gegeven ogenblik kwam er, uitermate langzaam, stapvoets, een zware trekker met daarachter mestinjectie tank aan rijden. Dat moet voor de boer ook gebeuren, al is het Natura 2000 gebied.

Daarna kwam de regen en ben ik terug gegaan en als laatste foto de zon achter de regenwolken gemaakt. De mestinjectie werkte goed, de wind stond wel mijn kant op, want heb alleen de meidoorn geroken.