Gelukkige lagere school

Op de lagere school vind ik het fijn. Het gaat me gemakkelijk af. Schrijven en tekenen zijn niet mijn favoriete bezigheden in tegenstelling tot rekenen.

Voor gedrag een vlijt haal ik keurig een 7 of een 8. Niets om aanmerkingen te maken.
Wel ben ik een dromer.
Lezen vind ik wel leuk, alleen als ik een stuk moet lezen weet ik niet waar we zijn. Ik ben al een eind verder aan het lezen, dat maakt het minder leuk.

In een leesboekje staat het verhaal over het Eenzame Dennenboompje, dit beleef ik echt. Niet dat het alsnog gekapt wordt om als kerstboom te dienen, maar de omgeving waar het boompje staat. Ik voelde de stilte en de ruimte en ruik het bos.

Ook voorlezen vind ik fantastisch, net als aardrijkskunde en geschiedenis.
Bij de kaart van de diverse provincies zie ik gele en roze gebieden, dat is waar zand, bos en hei is. Ik ben dan daar in mijn gedachten, dwaal er rond.
Geschiedenis is ook zo’n vak. Floris de V. Thuis hebben we een kleine encyclopedie en zoek daarin Floris op. Ga alle verwijzingen na, kom dan andere graven en gravinnen tegen. De Hoeken en de kabeljauwen. Voor mij leeft dat.

Ik heb ook een vriendje, Henk. Hij staat helemaal rechts op de foto.

Als het geregend heeft staan achter op het schoolplein grote plassen water. Samen met m’n vriendje gaan we polderen. We wrikken met onze schoenen dijken op, en maken de plassen kleiner en dieper.
Onder de kastanjeboom op het plein spelen we Salomootje, nadat het verhaal over het oordeel van Salomo is verteld.

Ook ga ik met Henk naar huis om daar te spelen. Henk woont aan het eind van de Wipstrikkerallee, vlak bij Urbania. Hij heeft een elektrische trein waarmee we spelen.
Als het donker is geworden word ik door zijn vader thuis gebracht, met de auto, een Citroën traction avant.

Alleen het houdt op.
In juli 1955 gaan we verhuizen.

Gepubliceerd door

luuk1945

Fotografie, lezen, wandelen, schilderen, films ... woont in Gorssel

7 reacties op ‘Gelukkige lagere school

  1. wat heb je je best gedaan bij het schrijven van dat stukje tekst, echt waar.
    de tekening vind ik ook erg mooi, de grote reus met onder het bed / naast het bed klein duimpje met zijn broers en zussen, je hebt het beeldend getekend, je hebt vast genoten van dit verhaal, het riep beelden bij je op.

  2. Altijd een hele en bijzondere confrontatie vind ik het om dat handschrift en die werkjes van het kind dat je was, terug te zien. Alsof je terug contact maakt……. Maar misschien werkt/is dat bij jou anders.
    Hartelijke groet, Coby

  3. Herkenbaar, Luuk.
    Het schuine schrijven…met een kroontjespen en een inktpotje in je schoolbankje.
    Wat leuk dat je nog dingen hebt bewaard!
    Met plezier gelezen, dank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.